Ανοίξαμε και σας περιμένουμε...Υπό νέα διεύθυνση!

Σκέψεις, ιδέες, εμπειρίες και προτάσεις, μαζεύτηκαν, ανασκουμπώθηκαν και σας περιμένουν στο καινούριο μου blog. Αυτό εδώ το blog παραμένει "στον αέρα", για λόγους αρχειακούς.

Ακούστε καλά τι λένε οι μαθητές...

Συνεχίζουν απτόητοι/ες οι μαθητές/τριες να βάζουν τις δικές τους, μικρές πινελιές στον καμβά της ιστορίας του κινήματος εκπαίδευσης...Όσο κι αν προσπαθούν "ευσυνείδητοι" διευθυντάδες, "οργισμένοι γονείς", εισαγγελείς, αξιωματούχοι της Κυβέρνησης και τα "αντικειμενικά" ΜΜΕ να σπιλώσουν και να χτυπήσουν τις κινητοποιήσεις τους, τόσο οι Συνελεύσεις και τα Δεκαπενταμελή Συμβούλια εντείνουν τον αγώνα τους για μια ανθρώπινη παιδεία, που θα λειτουργείται σε αξιοπρεπή σχολεία και με τον αναγκαίο αριθμό εκπαιδευτικών.

Μέχρι κι ο Πρωθυπουργός άρχισε να μην αισθάνεται άνετα...Έφτασε στο σημείο να μιλήσει στη Βουλή για "αντιδημοκρατικά lock out" και να κατηγορήσει εμμέσως -για πολλοστή φορά- την Αριστερά για υποκίνηση καταλήψεων, θυμίζοντας άλλες εποχές που άνθρωποι και πολιτικοί χώροι ενοχοποιούνταν για "υποδαύλιση ανατρεπτικών ιδεών".

Ας σταματήσουν, επιτέλους, όλοι αυτοί, οι "νομοταγείς" και κατέχοντες την εξουσία, να παίζουν με τη νοημοσύνη των πολιτών κι ας καταλάβουν ότι, όσο ο κάθε γονιός θέλει το παιδί του να επιστρέψει στη μορφωτική διαδικασία, άλλο τόσο ξέρει πως αυτή ακριβώς τη μορφωτική διαδικασία κάποιοι την έχουν γονατίσει, την έχουν μετατρέψει σ' ένα μηχανισμό αναπαραγωγής ενός συρφετού αποσπασματικών, υπερεξειδικευμένων και συντηρητικών θεωρήσεων. Δεν είναι οι μαθητές/τριες αυτοί/ες που απαξιώνουν την παιδεία. Ούτε οι εκπαιδευτικοί, ούτε οι φοιτητές/τριες. Μοναδικοί υπεύθυνοι είναι αυτοί που από τα Υπουργεία τους, τις κυβερνητικές τους θέσεις και τους εκκλησιαστικούς τους θρόνους έχουν φέρει το δημόσιο σχολείο στη σημερινή του κατάσταση. Κι αυτοί -και οι πολιτικές τους- έχουν ονόματα: Λέγονται ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, λέγονται νεοφιλελευθερισμός, ταξικοί φραγμοί, ιδιωτικοποιήσεις και ρουσφέτια.

Κι απ' ό,τι φάνηκε σήμερα στους δρόμους της Μυτιλήνης (απ' όπου και οι φωτογραφίες) πολλοί και πολλές είναι αυτοί που ξέρουν πολύ καλά τι ζητάνε και από ποιούς. Ας τους ακούσουμε, λοιπόν, καλά, γιατί η φωνή τους είναι το μέλλον μας...

Σκέψεις υπό βροχίν...

Πολλοί έγραψαν –ορθώς, κατά την ταπεινή μου άποψη- πως οι κινητοποιήσεις του φοιτητικού κινήματος, με αποκορύφωμα την εξέγερση του Πολυτεχνείου, έβγαλαν την ελληνική κοινωνία από τη ντροπή της, από την ακινησία, την απάθεια και την ιδιώτευση απέναντι σ’ ένα καθεστώς που απαγόρευε, επιτηρούσε, συνελάμβανε, φυλάκιζε, βασάνιζε και εξόριζε –αλλά δεν κατάφερε ποτέ να εξοντώσει- την αντίθετη άποψη.
Κάτι παρόμοιο γράφτηκε και για το πανεκπαιδευτικό κίνημα, που τα τελευταία δύο χρόνια ξύπνησε την κοινωνία μας από το λήθαργο της «κοινωνικής ειρήνης» και της ανικανότητας αντίδρασης, μπροστά σε μια σειρά από νομοθετικές αλλαγές που τινάζουν στον αέρα εργατικές, κοινωνικές και πολιτικές κατακτήσεις, που κάποτε μας εξασφάλιζαν μια αξιοπρεπή ζωή. Η γενιά του Άρθρου 16, παρότι λοιδωρήθηκε και απαξιώθηκε από τους οπαδούς της «τάξης και της ασφάλειας», κατάφερε να προσφέρει μια μοναδική και υπερπολύτιμη υπηρεσία στην ελληνική (και όχι μόνο) κοινωνία: Κατάφερε με την αλύγιστη και αγωνιστική στάση της να αποσοβήσει το ενεδεχόμενο οριστικής ποινικοποίησης, όχι απλώς ενός κινήματος, αλλά ολόκληρου του αξιακού κώδικα που γεννά και αναζοπυρώνει κοινωνικές και πολιτικές αντιστάσεις ενάντια στις λεγόμενες «κυρίαρχες» πολιτικές, κάθε φορά που διαπιστώνεται πως αυτές οι πολιτικές προσβάλλουν στοιχειώδη δικαιώματα, αλλά και την ίδια την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Η «προίκα» που άφησε αυτό το κίνημα γίνεται ιδιαίτερα διακριτή το τελευταίο διάστημα:
- Κοινωνικές ομάδες δραστηριοποιούνται σε τοπικό και εθνικό επίπεδο για τη διάσωση του περιβάλλοντος και του δημόσιου χώρου.
- Τα εργατικά συνδικάτα δείχνουν να ξυπνούν από το γραφειοκρατικό τους λήθαργο και ήδη προετοιμάζουν τις αντιστάσεις τους έναντι της πιο απάνθρωπης αναδιάρθρωσης που έχει υποστεί ποτέ το ασφαλιστικό μας σύστημα (γιατί είναι απάνθρωπο να παίρνεις σύνταξη στα 70 και τα 75).
- Οι μαθητικές κοινότητες ξαναβγάινουν στο δρόμο! Κλείνουν τα σχολεία τους, ανοίγοντας τα, ταυτόχρονα, στην κριτική σκέψη, τη συζήτηση, την αλληλεγγύη και τη συλλογικότητα, αξίες που για πολλά χρόνια μετά την παγκόσμια ήττα της Αριστεράς παρέμεναν βαθιά χωμένες στο συρτάρι του «σύγχρονου τρόπου ζωής», του άκρατου αναταγωνισμού και της πιο ακραίας ιδιώτευσης.
- Οι φοιτητικοί σύλλογοι γεμίζουν τη φαρέτρα τους με νέο κόσμο από τους νεοεισελθόντες στα πανεπιστήμια, που αντιλαμβάνονται πως η αναγνώριση των «πτυχιών» των Κέντρων Ελευθέρων «Σπουδών» αποτελεί ταφόπλακα για το δημόσιο, δωρεάν και ακαδημαϊκό χαρακτήρα της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης.

Ο χειμώνας θα είναι καυτός, τόσο για την αντιδημοκρατικά κυβερνώσα «πλειοψηφία» του 41% και των 152 βουλευτών, όσο και για όσους, αντί να παίρνουν θέση για τα οξύτατα κοινωνικά προβλήματα της εποχής μας, βαυκαλίζονται με πολιτικά κενές, γηπεδικού τύπου σκιαμαχίες για την εκλογή του νέου Προέδρου-Εκπορθητή της εξουσίας...
Ας μην εξαντλούμε τη διάθεσή μας για κοινωνική αλλαγή σε μια «αντισυμβατική» απάντηση σε ένα τηλεφωνικό γκάλοπ ή στο απογευματινό μούντζωμα των θιάσων των τηλεπαραθύρων. Έχουμε τη δύναμη να κάνουμε τους ισχυρούς, αδύναμους. Έχουμε τη δύναμη να δείξουμε στο δρόμο και στους κοινωνικούς χώρους που ζούμε, σπουδάζουμε και εργαζόμαστε, ότι εμείς είμαστε η πλειοψηφία. Εμείς, που δεν ανεχόμαστε να παίζουν με την αξιοπρέπειά μας και να μετατρέπουν τη ζωή μας σε επιβίωση. Εμείς που δεν ανεχόμαστε να παρακολουθούν τις ζωές μας με μια εφιαλτική, γενικευμένη εφαρμογή της οργουελιανής κοινωνίας της επιτήρησης. Εμείς που δεν ανεχόμαστε κάποιοι τυχάρπαστοι ακροδεξιοί και «υπερπατριώτες» -της πολιτικής και όχι μόνο- να καπηλεύονται την επιθυμία μας για μια Ελλάδα αυτόνομη πολιτικά, παραγωγική, πρωταγωνίστρια στον πολιτισμό, τις επιστήμες και τους αγώνες για ειρήνη, στα Βαλκάνια και την Ευρώπη. Εμείς, οι πολλοί και οι πολλές, που μάθαμε –επιτέλους- ότι μπορούμε και να νικάμε. Να μην το ξεχάσουμε, αλλά να το κάνουμε πράξη καθημερινά, τώρα που το δίκαιο της ανάγκης το επιβάλλει.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ (7/11/07)

Για τις παρελάσεις (και όχι μόνο...)

Σημερινή ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου
της Νεολαίας Συνασπισμού

Οι «υγιείς πατριωτικές δυνάμεις» του τόπου, αφού ξεκίνησαν να…περιποιούν τιμές στην επέτειο του «ΟΧΙ» με την επίθεση και το μαχαίρωμα φοιτητή του Φυσικού από Χρυσαυγίτες και αφού πλημμύρισαν με τα εθνικιστικά παραληρήματά τους τα «επετειακά» τηλεοπτικά παράθυρα, φορούν τώρα τα καλά τους και παρατάσσονται στις θέσεις των επισήμων, για να απολαύσουν την απόδοση τιμών από μαθητές και στρατευμένους, στο όνομα –πάντα- του αντιφασιστικού αγώνα του λαού μας εναντίον του Μουσολίνι και, αργότερα, των ναζί. Στο πλάι τους συναντούν «παλικάρια» με φρεσκοξυρισμένα κρανία, πρόθυμα να «προασπίσουν» τα…πάτρια εδάφη από «ενοχλητικούς» μετανάστες και «προδότες» αριστερούς και δημοκράτες πολίτες, που αντιδρούν στη διαιώνιση μιλιταριστικών και εθνικιστικών εθίμων και καταλοίπων.
Ως Νεολαία Συνασπισμού απαιτούμε την άμεση κατάργηση των παρελάσεων, επαναλαμβάνοντας πως τα «ΟΧΙ» δεν θέλουν Μεταξάδες, ούτε γιορτάζονται με στρατιωτικής έμπνευσης έθιμα. Το δικό μας, σημερινό «ΟΧΙ» είναι αντιφασιστικό, αντιρατσιστικό, αντιπολεμικό και αντιεθνικιστικό. Έτσι τιμάμε εμείς λαούς, πρόσωπα, κοινωνικές και πολιτικές ομάδες που αγωνίστηκαν και αγωνίζονται σε όλο τον κόσμο για την ελευθερία και την αξιοπρέπειά τους.

2ο Συνέδριο Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ)

Πράγα, 23-25 Νοεμβρίου 2007
«Χτίζουμε την εναλλακτική προοπτική»

Με οικοδεσπότες το Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (SDS) Τσεχίας και το Κομμουνιστικό Κόμμα Βοημίας-Μοραβίας (που συμμετέχει ως παρατηρητής στο ΚΕΑ), θα διεξαχθεί στην Πράγα το 2ο Συνέδριο του ΚΕΑ, με βασικό του σύνθημα την οικοδόμηση μιας Αριστερής, εναλλακτικής πρότασης για την Ευρώπη.
Στο Συνέδριο θα συμμετέχουν τα 19 κόμματα-μέλη του ΚΕΑ, τα 9 κόμματα-παρατηρητές, 2 κόμματα ως υποψήφια μέλη (η συμμαχία του «Respect» από την Αγγλία και ο αριστερός συνασπισμός «Une Autre Gauche» από το Βέλγιο) , καθώς και δεκάδες προσκεκλημένα κόμματα από ολόκληρο τον κόσμο (ανάμεσα τους το ΚΚ Κούβας, εκπρόσωποι των ριζοσπαστικών, αντινεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων της Βενεζουέλας, της Βολιβίας, του Εκουαδόρ κ.α). Ξεχωριστή σημασία αποκτά η πρόσκληση προς τα 5 μεγαλύτερα κόμματα της Παλαιστινιακής Αριστεράς, που αυτή την περίοδο κινούνται για πρώτη φορά μαζί, προς το σχηματισμό ενός ενωτικού σχήματος της Αριστεράς στην πολύπαθη Παλαιστίνη.
Στο Συνέδριο θα ψηφιστούν τα κείμενα των Θέσεων και καταστατικές αλλαγές, καθώς και μια σειρά ψηφισμάτων. Ήδη, η Σύνοδος των Πρέδρων του ΚΕΑ και η Εκτελεστική του Επιτροπή, που συνεδρίασαν στη Λισσαβώνα τις μέρες των μεγάλων εργατικών κινητοποιήσεων ενάντια στην άτυπη Σύνοδο Κορυφής, ενέκριναν ψήφισμα ενάντια στη νέα Ευρωπαϊκή Συνθήκη (που αντικαθιστά το νεκρό «Ευρωσύνταγμα»), καθώς και ψήφισμα για τον άμεσο τερματισμό του εμπάργκο των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την Κούβα.
Στο περιθώριο του Συνεδρίου θα πραγματοποιηθούν συναντήσεις των Δικτύων Γυναικών, LGBT και Συνδικαλιστών του ΚΕΑ, ενώ αναμένεται, για πρώτη φορά μετά την ίδρυση του ΚΕΑ το 2004, να σχηματιστεί και επίσημα η Ομάδα Εργασίας Νέων της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, μετά από προσπάθειες πολλών μηνών που τώρα καρποφορούν.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά συνεχίζει το μακρύ, δύσκολο, μα αναγκαίο και όμορφο δρόμο της πολιτικής ενότητας. Με κοινό βηματισμό, σχεδιάζουμε το κοινό μας πολιτικό σχέδιο για μια διαφορετική Ευρώπη, απαλλαγμένη από τα βαρίδια του νεοφιλελευθερισμού, του μιλιταρισμού και του νεοσυντηρητισμού.

Από τη Λισσαβώνα ως τη Ρώμη: Ο κόσμος της εργασίας δεν σκύβει το κεφάλι!

Την ίδια ώρα που στη Λισσαβώνα συνερχόταν η άτυπη Σύνοδος Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές (300.000 σύμφωνα με τους διοργανωτές) πλημμύρισαν τους κεντρικούς δρόμους της πόλης, φωνάζοντας ένα μεγάλο «Φτάνει πια», ενάντια στη νεοφιλελεύθερη πολιτική της επισφάλειας και της υποδούλωσης των εργαζομένων. Ταυτόχρονα, εξέφρασαν την απαίτηση για τη διεξαγωγη δημοψηφισμάτων σε όλα τα κράτη-μέλη σχετικά με τη νέα «Ευρωπαϊκή Συνθήκη», που ψηφίστηκε από τους ηγέτες της Ε.Ε. προκειμένου να χρυσωθεί το χάπι από την παταγώδη ήττα τους με το πρώτο «Ευρωσύνταγμα» και να προωθηθεί ταχύτερα η θεσμοποίηση της κυριαρχίας της Αγοράς στην Ευρώπη. Στη διαδήλωση συμμετείχε και ευρεία αντιπροσωπεία του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ανάμεσά τους και αντιπροσωπεία του Συνασπισμού και της Νεολαίας Συνασπισμού), ανταποκρινόμενη στο κάλεσμα του «Μπλόκο της Αριστεράς».

Δύο μέρες μετά τις κινητοποιήσεις στη Λισσαβώνα, το Σάββατο 20 Οκτωβρίου καταγράφηκε ως μια ξεχωριστή και ιστορική μέρα στην ιστορία της ιταλικής Αριστεράς. Πάνω από 500.000 πολίτες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης και του Κόμματος των Ιταλών Κομμουνιστών και μιας σειράς ταξικών συνδικάτων (π.χ. της FIOM των μεταλλεργατών) και κατέκλυσαν τη Ρώμη, ενάντια στις πρόσφατες αντεργατικές ρυθμίσεις της Κυβέρνησης Πρόντι για το ασφαλιστικό, τις συντάξεις και την εργασιακή επισφάλεια των νέων.
Οι δυνάμεις της Αριστεράς αψήφισαν το συμβιβασμό της πλειοψηφίας του Συνδικάτου της CGIL ,που αποδέχτηκε τα νέα μέτρα και, αφού δήλωσαν ότι το ίδιο θα πράξουν και στο Κοινοβούλιο (με ό,τι συνέπειες μπορεί να έχει αυτή η στάση), απαίτησαν από τον Πρόντι να σεβαστεί το εκλογικό πρόγραμμα συνεργασίας της Κεντροαριστεράς και να εφαρμόσει επιτέλους όλα αυτά για τα οποία είχε δεσμευτεί έναντι της Αριστεράς και της ιταλικής κοινωνίας.
Παράλληλα, τα δύο κόμματα, μαζί με τη «Δημοκρατική Αριστερά» του Φ. Μούσι (ομάδα που αποχώρησε από το νέο «Δημοκρατικό Κόμμα» του Βελτρόνι) και τους Πράσινους, συνεχίζουν τον εντατικό μεταξύ τους διάλογο για το σχηματισμό ενός κοινού πολιτικού υποκειμένου της εναλλακτικής Αριστεράς, που θα ταράξει τα νερά και τις ισορροπίες προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας και θα καταστεί πολύ πιο αποτελεσματικό στη διεκδίκηση φιλολαϊκών πολιτικών, όντας είτε στην κυβερνητική πλειοψηφία, είτε από θέση αντιπολίτευσης (με το δεύτερο ενδεχόμενο να είναι πλέον ορατό στον ορίζοντα).

Σύσκεψη με πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου στην Καλλονή για τα κτηνοτροφικά

Η διάθεση του γάλακτος, αλλά και γενικότερα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κτηνοτρόφοι της Λέσβου, των οποίων η μη ορατή στο άμεσο μέλλον λύση τους, τους έχει φέρει σε απόγνωση, δεν είναι μόνο υπόθεση μιας ομάδας συμπολιτών μας, αλλά αγγίζει συνολικά όλους τους κατοίκους τους νησιού μας. Αυτό είναι ένα από τα βασικά συμπεράσματα της σύσκεψης που οργάνωσε ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς την Τετάρτη στην Καλλονή και στην οποία συμμετείχαν δεκάδες κτηνοτρόφοι από τα χωριά της Λέσβου. Η σύσκεψη, στην οποία συμμετείχαν όχι μόνο μέλη και φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και κτηνοτρόφοι από άλλους πολιτικούς χώρους, είχε σαν βασικό στόχο να ανοίξει η συζήτηση, προκειμένου η ριζοσπαστική Αριστερά του τόπου μας να διαμορφώσει συγκεκριμένες θέσεις και προτάσεις και να αναπτυχθεί ένα κίνημα κτηνοτρόφων, το οποίο με διάφορους τρόπους θα επιβάλλει λύσεις στα άμεσα και οξυμένα προβλήματα του χώρου.

Σημείο στο οποίο συνέκλιναν όλες οι απόψεις που ακούστηκαν, είναι ότι το μοντέλο στο οποίο σήμερα στηρίζεται η παραγωγή και η διάθεση τουγάλακτος στον τόπο μας δημιουργεί συνεχώς αδιέξοδα. Το κύκλωμα των ζωοτρόφων, που επιβαρύνουν το κόστος παραγωγής στον παραγωγό, ελέγχεται από εταιρείες οι οποίες επιβάλλουν στον παραγωγό δικούς τους όρους, με αποτέλεσμα συνεχώς να αυξάνεται η τιμή τους. Η μεγαλύτερη ποσότητα γάλακτος συγκεντρώνεται από λίγους μεγάλους εμπόρους, που πιέζουν συνεχώς τους παραγωγούς για χαμηλή τιμή διάθεσης του προϊόντος τους. Τα προϊόντα που παράγονται από την μια φτάνουν ακριβά στους καταναλωτές, ενώ, από την άλλη, η παραγωγική διαδικασία που χρησιμοποιείται, επιβαρύνει επικίνδυνα το περιβάλλον, με αποτέλεσμα να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής, τόσο των καταναλωτών, αλλά και των παραγωγών.

Η τοπική μας κοινωνία εκβιάζεται, κοινωνικές ομάδες στρέφονται η μια εναντίον της άλλης, αφού τους τίθενται συνεχώς διλήμματα, τα οποία όμως στερούνται ουσιαστικής βάσης.

Έτσι, για παράδειγμα, το βασικό δίλημμα που σήμερα εμφανίζεται να υπάρχει, είναι «είτε διάθεση του γάλακτος με οποιοδήποτε κόστος για το περιβάλλον και την κοινωνία, είτε προστασία του περιβάλλοντος με οποιοδήποτε κόστος για τους παραγωγούς». Από αυτή την κατάσταση, όμως, χάνουν όχι μόνο οι παραγωγοί, αλλά και οι καταναλωτές και η κοινωνία μας γενικότερα.

Στη σύσκεψη τονίσθηκε με έμφαση ότι, σε τελική ανάλυση, το πρόβλημα που αναδεικνύεται και το πραγματικό δίλημμα, είναι το κατά πόσο έχει μέλλον η οικογενειακή κτηνοτροφία στο νησί μας, το πώς οι κτηνοτρόφοι θα μπορούν να ζουν από την δουλειά τους και το κατά πόσο οι καταναλωτές έχουν δικαίωμα σε ασφαλή, ποιοτικά και φθηνά προϊόντα. Σε τελική ανάλυση, το πραγματικό δίλημμα είναι το κατά πόσο όλοι μας έχουμε δικαίωμα στην ποιότητα ζωής που μας αρμόζει. Αυτό είναι ένα πρόβλημα που συνδέεται συνολικά με το τι είδους ανάπτυξη θέλουμε για τον τόπο μας.

Η απάντηση που ο ΣΥΡΙΖΑ δίνει είναι καταφατική. Προϋπόθεση για να ξεπεραστεί αυτός ο φαύλος κύκλος είναι να παρθούν πρωτοβουλίες και να αναπτυχθούν κινήματα, που θα ξεπερνούν τη σημερινή κατάσταση και θα αναδεικνύουν στην πράξη ένα άλλο μοντέλο οργάνωσης του κυκλώματος παραγωγής και διάθεσης. Αυτό το μοντέλο πρέπει να στηρίζεται πρώτα και κύρια στους παραγωγούς και τις συνεταιριστικές τους οργανώσεις και πρέπει να αναπτύσσει συνέργειες με τους καταναλωτές και τα κινήματά τους. Αυτό το μοντέλο είναι εφικτό και υλοποιήσιμο. Ειδικότερα, μερικοί από τους άξονες αυτών των προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ που αναδείχτηκαν στην συνάντηση και οι οποίοι πρέπει να εξειδικευτούν στη συνέχεια είναι:

Κτηνοτροφική παραγωγή:

α) Νομοθετική ρύθμιση της ορθολογικής χρήσης των βοσκοτόπων και βελτίωση της παραγωγικής τους ικανότητας. Οργανική σύνδεση της ζωικής και φυτικής παραγωγής, για εξασφάλιση των αναγκαίων ζωοτροφών. Επιδότηση για την μεταφορά των ζωοτροφών στους παραγωγούς. Ανάπτυξη άμεσων δικτύων μεταξύ κτηνοτρόφων και παραγωγών ζωοτροφών, χωρίς τη μεσολάβηση εμπόρων και μεσαζόντων.

β) Ανάπτυξη της έρευνας σε καίρια θέματα κτηνοτροφίας, όπως ανάδειξη, βελτίωση και αναπαραγωγή αυτοχθόνων φυλών ζώων. Δημιουργία κέντρου γενετικής βελτίωσης στον νομό μας.

γ) Αύξηση των ενισχύσεων για ίδρυση κτηνοτροφικών μονάδων, συντόμευση διαδικασίας έγκρισης επενδύσεων στα πλαίσια του ΚΠΣ, απλούστευση διαδικασιών έγκρισης περιβαλλοντικών όρων ίδρυσης κτηνοτροφικών μονάδων, συντόμευση χρόνου καταβολής εξισωτικής αποζημίωσης στους κτηνοτρόφους.

δ) Στήριξη της βιολογικής κτηνοτροφίας (ενημέρωση, εκπαίδευση, υποδομές, σφαγεία, έλεγχος ποιότητας), απαγόρευση της κυκλοφορίας μεταλλαγμένων ζωοτροφών, προβολή και καθιέρωση της ταυτότητας των προϊόντων, δημιουργία παραρτημάτων του ΕΦΕΤ στο νομό μας και συστηματικούς ελέγχους ποιότητας.

ε) εφαρμογή προγραμμάτων κατάρτισης των κτηνοτρόφων, ασφάλισης ζωικού κεφαλαίου έναντι διαφόρων κινδύνων, στελέχωση δομών της νομαρχίας για συμβουλευτική στήριξη κτηνοτρόφων, «σχέδια βελτίωσης» για συγχρηματοδότηση κόστους ανέγερσης ποιμνιοστασίων, κλπ.

Παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων:

α) Δημόσια παρέμβαση στη διαμόρφωση των τιμών παραγωγού (γάλακτος-κρέατος) με καταπολέμηση των διαφόρων «καρτέλ», έλεγχο στις τιμές των αγροεφοδίων (ζωοτροφές, κτηνοφάρμακα), κλείσιμο της ψαλίδας τιμών παραγωγού-καταναλωτή, έλεγχος της ποιότητας, προστασία των ποιοτικών προδιαγραφών της «φέτας» και των άλλων προϊόντων ΠΟΠ και ΠΓΕ του νομού μας, αποτροπή «ελληνοποίησης» ξένων προϊόντων.

β) Ενθάρρυνση και στήριξη των προσπαθειών συνεταιριστικοποίησης των κτηνοτρόφων (παραγωγή, επεξεργασία, τυποποίηση, εμπορία). Σε αυτά τα πλαίσια, είναι ανοιχτό για εμάς το ζήτημα της δημιουργίας ενός μεγάλου συνεταιριστικού εργοστασίου ή περισσότερων μονάδων διασκορπισμένων σε κάθε περιοχή, οι οποίες θα αξιοποιούν τα πλεονεκτήματα και τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής.

γ) Ανάπτυξη συνεργειών με άλλους κλάδους και δραστηριότητες για την αποτελεσματική διάθεση των αποβλήτων των παραγωγικών μονάδων.

δ) Για το άμεσο πρόβλημα της διάθεσης του γάλακτος αυτή την χρονιά, είμαστε αλληλέγγυοι και θα καλύψουμε πολιτικά τις πρωτοβουλίες που πρέπει να πάρουν οι ίδιοι οι παραγωγοί, προκειμένου να προστατεύσουν την παραγωγή τους, με το άνοιγμα των κλειστών συνεταιριστικών μονάδων.

ε) Ανάπτυξη και εφαρμογή συστημάτων ελέγχου της υγιεινής και ασφάλειας των παραγόμενων προϊόντων, τα οποία, από τη μια θα εξασφαλίζουν τον καταναλωτή και από την άλλη θα είναι φιλικά με τον οικογενειακό και μικρό χαρακτήρα της κτηνοτροφικής μας παραγωγής.

Εμπορία:

α) Ενεργοποίηση των συνεταιριστικών οργανώσεων και της Ενωσης Συνεταιρισμών για την ανάπτυξη δικτύων πωλήσεων, καθώς επίσης και για την προβολή και προώθηση των γαλακτοκομικών προϊόντων.

β) Ανάπτυξη άμεσων δικτύων παραγωγών και καταναλωτών, σύνδεση των παραγωγών με τα κινήματα των καταναλωτών.

Κρίσιμος παράγοντας μιας εναλλακτικής αριστερής πολιτικής στον κτηνοτροφικό τομέα του τόπου μας είναι η ανάπτυξη ενός ριζοσπαστικού συνδικαλιστικού κινήματος, που θα εκφράζει τα συμφέροντα τωνμικρομεσαίων κτηνοτρόφων και θα αναπτύσσει τις συνεργασίες και την κοινή δράση με άλλα κοινωνικά κινήματα (συνεταιριστικό, εργατικό, οικολογικό κλπ). Με βάση τα παραπάνω, στη συνάντηση αποφασίστηκε η συγκρότηση επιτροπής, στην οποία συμμετέχουν και κτηνοτρόφοι και η οποία θα αναλάβει τη συστηματική ανταλλαγή απόψεων, την ανάπτυξη κοινών πρωτοβουλιών και το συντονισμό παρεμβάσεων, τόσο σε τοπικό, αλλά και εθνικό επίπεδο.

Κατάληψη στην Κτηματική Εταιρεία Δημοσίου (ΚΕΔ)

Κατάληψη πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί στα γραφεία της ΚΕΔ, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για το ξεπούλημα του φυσικού πλούτου στη Ζαχάρω.
Γύρω στα 70 άτομα από τη Νεολαία Συνασπισμού, με την αλληλέγγυα συμμετοχή του Βουλευτή Β' Πειραιά του ΣΥΡΙΖΑ, Παναγιώτη Λαφαζάνη, προχωρήσαμε σήμερα στις 10.00 το πρωί σε κατάληψη των γραφείων της Κτηματικής Εταιρείας Δημοσίου (ΚΕΔ), στη συμβολή της Λεωφόρου Αλεξάνδρας & της οδού Κόνιαρη. Αφού ακινητοποιήθηκαν οι 2 σεκιουριτάδες της εισόδου, ανεβήκαμε στον 6ο όροφο, όπου στεγάζονται τα γραφεία του Δ.Σ. και του Προέδρου της ΚΕΔ. Κρεμάστηκε κάθετο γιγαντοπανό από τον 6ο ως τον 3ο όροφο της πρόσοψης του κτιρίου (στην Αλεξάνδρας) με σύνθημα "Ό,τι γλύτωσε από τη φωτιά τους, θα το κάψει η ανάπτυξή τους" και μείναμε στο κτίριο, ενημερώνοντας τους υπαλλήλους για τους λόγους της κατάληψης και τις θέσεις μας για το ζήτημα και απαιτώντας να δούμε τον Πρόεδρο, ο οποίος απουσίαζε και -φυσικά- δεν ήρθε ποτέ...
Η κατάληψη έληξε μετά τις 11.30 χωρίς παρατράγουδα και η κινητοποίηση συνεχίστηκε επί της Αλεξάνδρας με άνοιγμα δεύτερου πανό και μοίρασμα προκηρύξεων στους περαστικούς και...μέσα στα παράθυρα των διερχόμενων λεωφορείων και τρόλεϋ.

Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε στην κινητοποίηση.

Ό,τι δεν έκαψε η φωτιά,
Θα το «κάψει» η ανάπτυξή τους…
Συμβολική κατάληψη κτιρίου Κτηματικής Εταιρείας Δημοσίου, 1/10/2007

Προτού καλά καλά κοπάσουν οι καπνοί των δολοφονικών πυρκαγιών στην Ηλεία και τις άλλες περιοχές, οι πολιτικοί αυτουργοί της μεγαλύτερης σύγχρονης περιβαλλοντικής καταστροφής που έχει υποστεί η χώρα μας, ξεκίνησαν το ξεπούλημα της δημόσιας γης: Τέσσερις μόλις μέρες πριν τις εκλογές, η Κυβέρνηση έβγαλε στο σφυρί μια παραλιακή έκταση 2.593.041,80 τετραγωνικών μέτρων, που εκτείνεται από τη Ζαχάρω (από το παραλιακό κέντρο Παρά θίν' αλός του Δήμου) έως τον ποταμό Νέδα, «παραχωρώντας» την για 70 χρόνια στον Δήμο Ζαχάρως.
Ο υφυπουργός Οικονομικών, κ. Δούκας, έσπευσε να υπογράψει την παραχώρηση δημόσιας έκτασης, και μάλιστα σε ένα Νομό που έχει κηρυχθεί «πυρόπληκτος» και «αναδασωτέος». Μόνο που η συγκεκριμένη περιοχή είναι προστατευόμενη από την Ευρωπαϊκή Ένωση, βάσει του προγράμματος Natura και μάλιστα σε τμήμα της περιοχής αυτής γίνεται η ωοτοκία της θαλάσσιας χελώνας Καρέτα-Καρέτα, ενός αυστηρά προστατευόμενου είδους, που απειλείται με εξαφάνιση. Αυτό, όμως, δεν φαίνεται να ενδιαφέρει όσους ονειρεύονται την «αξιοποίηση» της έκτασης, με πρώτο το Δήμαρχο Ζαχάρως, που εξήγγειλε το όραμά του να «φυτέψει» στα 2.593 στρέμματα παραλιακής γης ξύλινες κατοικίες, καφέ, εστιατόρια και ξαπλώστρες. Για το λόγο αυτό έχει ήδη αναθέσει το project σε μελετητική εταιρεία (σύμφωνα με δηλώσεις του!), ενώ σκοπεύει να ενοικιάσει περίπου 100 στρέμματα σε ιδιώτες επενδυτές…
Η πρωτοφανής αυτή –πρωτίστως πολιτική- απόφαση της Κυβέρνησης δεν αποτελεί ξεκομμένο γεγονός. Είναι ενταγμένη σε ένα συνολικότερο σχέδιο για σταδιακό μοσχοπούλημα ολόκληρης της παραλιακής ζώνης της Ηλείας. Είναι ένα μικρό μέρος μονάχα της περιβαλλοντοκτόνας πολιτικής που ακολουθεί η ΝΔ, μια πολιτική την οποία πήρε «προίκα» από της κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ (ας μην ξεχνάμε πως ο «μνηστήρ» κ. Βενιζέλος εισηγήθηκε πρώτος το 2001 τη δασοκτόνα αναθέωρηση του Άρθρου 24).
Ας πάψει, λοιπόν, ο κ. Καραμανλής και το πολιτικό του προσωπικό να μας εμπαίζουν με ατάκες του στυλ «όπου ήταν δάσος, θα ξαναγίνει δάσος». Οι πολίτες έμαθαν. Ξέρουν. Έχουν κρίση. Ξεκίνησαν, έστω και μερικώς, να τους τιμωρούν. Να αντιδρούν. Να αντιστέκονται. Στο πλάι τους βρήκαν κι εμάς. Και θα συνεχίσουν να μας βρίσκουν.
Κάνουμε αρχή σήμερα, με τη συμβολική κατάληψη του κτιρίου της «Κτηματικής Εταιρείας Δημοσίου» (ΚΕΔ), η Διοίκηση της οποίας σύναψε την «προγραμματική συμφωνία» με το Δήμο Ζαχάρως.
Διεκδικούμε να μην πειραχτεί ούτε εκατοστό φυσικού πλούτου. Να μην χτιστεί και να μην εμπορευματοποιηθεί ούτε εκατοστό δημόσιας γης, που αποτελεί –στο κάτω κάτω- περιουσία ολόκληρου του λαού μας, κι όχι κονσέρβα προς πώληση από τον οποιοδήποτε «μπακάλη», Δήμαρχο ή Υπουργό.

1η Οκτωβρίου 2007

Αν όχι τώρα, πότε;

Κόπασε ο εκλογικός κουρνιαχτός. Κι άρχισαν τα όργανα: Βγήκε ξανά από τα προεκλογικά σκοταδια ο κ. Αναλυτής και «τάζει» σύνταξεις στα 70-75 (!). Άρχισε και εξελίσσεται (με ιπτάμενους φραπέδες, «πολιτικό πολιτισμό» και πολιτικά ερωτήματα του τύπου «χωρεί στους δύο τρίτος;») η διαδοχολογία στο ΠΑΣΟΚ. Ανέλαβε το άλλοτε «καλό παιδί της ΟΝΝΕΔ», ο κ. Στυλιανίδης, το Υπουργείο Παιδείας και ο πρώην Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, κ. Χηνοφώτης, έγινε υφυπουργός Δημοσίας Τάξεως...Όσο για το Υπουργείο Αιγαίου, έγινε «Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής» και εδρεύει πλέον στον Πειραιά. Μετεγκαταστάθηκε δηλαδή στο «φυσικό του χώρο»: Δίπλα στα εφοπλιστικά γραφεία της πρωτεύουσας...
Με λίγα λόγια, τα πράγματα αγριεύουν. Και όταν τα πράγματα αγριεύουν, δεν υπάρχουν περιθώρια για εσωστρέφεια και επανάπαυση. Δεν χωράνε «ατομικοί δρόμοι», αδιαφορία και ιδιώτευση. Δεν χωράνε τακτικές μισαλλοδοξίας ανάμεσα σε δυνάμεις που δουλεύουν ενάντια στο σημερινό, απάνθρωπο σύστημα.
Η κρίση στο ΠΑΣΟΚ αναδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο, αυτό που ισχυριστήκαμε προεκλογικά: Ότι εκεί που επικρατεί η εξουσιολαγνεία, τελειώνει η πολιτική. Εκεί που ανθίζουν οι «πολιτικοί καριέρας», μαραίνονται τα όνειρα και οι προσδοκίες της κοινωνίας...Χιλιάδες συμπολίτες μας πίστεψαν στο χώρο αυτό. Στη Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη, στην Αλλαγή, τη δίκαιη κοινωνία. Στην πορεία, τους βγήκε ο «εκσυγχρονισμός». Η στροφή 180 μοιρών προς το δρόμο του Μπλερ και του Κλίντον. Ο Γιωργάκης. Ο Βενιζέλος. Η «Ελληνίδα Σεγκολέν». Σκέτη απογοήτευση δηλαδή. Μάχη για τη διανομή της εσωκομματικής εξουσίας, αντί για μάχη ενάντια στη χειρότερη διακυβέρνηση που γνώρισε ποτέ η χώρα. Μάχη χωρίς πολιτικές αρχές, χωρίς προοπτική.
Την ίδια ώρα, η Αριστερά έχει για πρώτη φορά συνολικό ποσοστό 13% και η μια πλευρά της αρνείται να το βλέπει αθροιστικά...Είναι προσβολή απέναντι στις προσδοκίες του κόσμου που τώρα στρέφει το ενδιαφέρον και τις ελπίδες του προς την Αριστερά, αυτή η τακτική. Αυτή η τακτική έδιωξε τον κόσμο από την Αριστερά παλαιότερα. Θα συνεχίσει η ηγεσία του ΚΚΕ να την εφαρμόζει; Για πόσο ακόμη; Μέχρι να ξαναφτάσουμε τα αποτελέσματα του ’93 ή του 2000; Γιατί; Τι κέρδισε το ΚΚΕ ως κόμμα και η κοινωνία μας από την πολιτική απομόνωση της Αριστεράς;
Το 5% και οι 14 βουλευτές που έχει πλέον η ριζοσπαστική Αριστερά στη Βουλή είναι «υπό δοκιμή», όπως πολύ σωστά τόνισε ο Αλέκος Αλαβάνος. Και η δοκιμή είναι σε εξέλιξη. Δεν αφορά μόνο το ΣΥΡΙΖΑ. Αφορά όλους/ες εκείνους/ες που πονάνε την υπόθεση της Αριστεράς και αγωνιούν για ένα παρόν κι ένα μέλλον με αξιοπρέπεια.
Είναι καιρός να ανοίξει για τα καλά η συζήτηση για την ενότητα (πρώτα στο επίπεδο του δρόμου, των κοινωνικών αγώνων). Χωρίς αποκλεισμούς και προαπαιτούμενα. Ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ, της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, δεν έχει τίποτα να χάσει από αυτή την υπόθεση. Αντιθέτως, έχει πολλά να κερδίσει.
Με ένα πρόγραμμα κοινών πολιτικών στόχων και μετώπων (ανεργία, ασφαλιστικό, περιβάλλον, παιδεία κ.α.) που να στρέφεται ενάντια στους διαχειριστές του πιο άγριου νεοφιλελευθερισμού, αλλά και σε αυτούς που «υπόσχονται» (και στο παρελθόν εφάρμοσαν) τα ίδια: Ας μην ξεχνάμε, τελικά, πως ο κ. Βενιζέλος εισηγήθηκε το 2001 (επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ) την δασοκτόνα αναθεώρηση του Άρθρου 24 του Συντάγματος και είναι φανατικός υπερασπιστής των ιδιωτικών πανεπιστημίων...
Σε εποχές πολύ πιο δυσοίωνες, συναντηθήκαμε στο δρόμο. Όταν, για παράδειγμα, εμποδίσαμε τη «μεταρρύθμιση» Γιαννίτση στο Ασφαλιστικό, το 2000. Έχουμε δικαίωμα να φανούμε κατώτεροι των περιστάσεων και των αναγκών μας σήμερα; Έχουμε δικαίωμα να μην υπερβούμε τους εαυτούς μας;
Κι αν αυτή η προσπάθεια περιμένουμε να ξεκινήσει από το «κέντρο», είναι σαν να αποποιούμαστε τις ευθύνες μας. Από τα «μικρά», τα τοπικά, τα καθημερινά πρέπει να ξεκινήσουμε να χρωματίζουμε το μωσαϊκό της κοινής δράσης. Χωρίς φοβίες και δογματισμούς. Το κάναμε (έστω και ημιτελώς ή με πολλές αδυναμίες) σε κάποιες περιπτώσεις στο κοντινό παρελθόν. Γιατί οχι και τώρα; Κι αν όχι τώρα, πότε;

Δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες "Δημοκράτης" (26/09) & "Δημοκράτης Μυτιλήνης" (26/09)